Origin of the shuttlecock

"Shuttlecock"

ภาพเขียนของจีน ซิมโมน ชาร์แดง (Jean-Baptiste-Simon Chardin )

      มีการค้นพบภาพเขียนของจีน ซิมโมน ชาร์แดง (Jean-Baptiste-Simon Chardin ) จิตรกรชาวฝรั่งเศส เกิดในกรุงปารีส ค.ศ. 1699 และมีอายุถึง 80 ปี เขาตาย ค.ศ. 1779 ภาพวาดของเขาค้นพบประมาณสองร้อยกว่าปีมาแล้ว ภาพนั้นมีชื่อว่า "Shuttlecock" หรือแปลว่า "ลูกขนไก่" จากภาพวาดนี้ทำให้ทราบว่า กีฬาตีลูกขนไก่ได้นิยมเล่นกันมาในยุโรป ภายใต้ชื่ออื่นมาหลายร้อยปีแล้ว ปัจจุบันภาพวาดนี้ตั้งไว้ให้ชมที่ Uffizi Gallery ในเมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี ในภาพนี้ ได้แสดงให้เห็นวัตถุสำคัญ 2 อย่างที่ใช้เป็นเครื่องมือในเกมการเล่นที่เรียกว่า "Battledore and Shuttlecock" อันเป็นต้นกำเนิดของแบดมินตัน ลูกขนไก่ในภาพเขียนนี้ ฐานของลูกขนไก่คล้ายฐานของลูกขนไก่ในปัจจุบันนี้ ส่วนขนค่อนข้างใหญ่มีอยู่ 7 อัน แบ่งเป็นสีต่างๆ 4 สี คือ ขนสีขาว 3 อัน ขนสีน้ำเงิน 2 อัน ขนสีแดงอ่อน 1 อัน และขนสีน้ำตาลไหม้ปนเหลืองอีก 1 อัน ลักษณะของขนไก่ดังกล่าวนี้ ไม่แน่ใจว่าเป็นลักษณะของขนไก่ที่ใช้จริงหรือไม่ อาจเป็นจินตนาการของผู้เขียนภาพตกแต่งขึ้นก็ได้ และนอกจากนี้ขนเหล่านี้ยังไม่มีด้ายผูกร้อย เพราะฉะนั้นเวลาตีลูกทำให้ลูกแกว่งมาก สำหรับแร็กเก็ตนี้ มีลักษณะเทอะทะ ดูไม่ต่างจากแร็กเก็ตเทนนิสที่ใช้กันอยู่ในสมัยนั้นนัก โดยเฉพาะส่วนหัวแร็กเก็ตมีขนาดใหญ่โตมาก และหุ้มด้วยหนังสีแดงอย่างหนาแน่น เอ็นที่ร้อยกับแร็กเก็ตอยู่ในลักษณะค่อนข้างยาน มีเส้นตรงเพียง 7 แถว และเส้นขวาง 12 แถว ด้ามยาวมีวัตุสีขาวหุ้มพันอยู่จนถึงส่วนคอ ซึ่งเข้าใจว่าจะเป็นเครื่องยึดให้วงขอบแร็กเก็ตคงรูปอยู่ได้ อีกภาพเป็นภาพของจิตรกรชาวเดนมาร์ก ชื่อ เจคอบ มุนซ์ วาดเมื่อปี ค.ศ. 1813 และมอบให้สถาบันประวัติศาสตร์ แห่งอิดสโวลด์ ประเทศนอร์เวย์ เพื่อฉลองวันประกาศอิสรภาพของประเทศนั้น เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1814 ในภาพ คือ มกุฎราชกุมารเจ้าชายเฟรดเดอริค แห่งเดนมาร์ก กำลังเล่นเกมแบทเทิลดอร์กับลูกขนไก่ และในปี ค.ศ. 1848 เจ้าฟ้าชายเฟรดเดอริค ได้ครองราชบัลลังก์ของเดนมาร์ก ในนามของพระเจ้าเฟรดเดอริคที่ 7 แห่งเดนมาร์ก ภาพนี้วาดในพระราชอุทยานเบิร์นดอร์ฟส์ เมื่อประมาณ 160 ปีมาแล้ว เป็นการยืนยันว่าได้มีการเล่นแบดมินตันภายใต้ชื่ออื่นในยุโรปสมัยนั้น เล่นกันโดยไม่แบ่งเขตแดน ไม่มีตาข่าย ผู้เล่นทั้งสองฝ่ายช่วยกันพยุงไม่ให้ลูกตกดิน


เป็นยังไงกันบ้างครับได้รู้ความเป็นมาของลูกขนไก่ ตกใจกันบ้างรึป่าว หรือว่าแอบสงสัยแทน ^^ 

ประวัติความเป็นมาของแบดมินตัน

                                           

กีฬาแบดมินตัน(Badminton) มีการเริ่มเล่นที่เมืองปูนา (Poona) ประเทศอินเดีย โดยเล่นบนสนามหญ้า การเล่นครั้งแรกๆ ลูกที่ใช้ตีเป็นลูกบอล ทำด้วยสักหลาด ไม้ตีทำด้วยไม้แต่เอากระดาษมาหุ้ม แทนการตึงด้วนเอ็นอย่างปัจจุบัน สนามก็มีลักษณะเหมือนนาฬิกาทราย คือไม่เป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า แต่จะเว้าตรงกลาง การเล่นประเภทเดี่ยวยังไม่มี ตามธรรมดาในขณะนั้นการนิยมเล่นข้างหนึ่งไม่น้อยกว่า 4 คน หรือมากกว่านั้น ต่อมาประมาณปี ค.ศ. 1873 ทหารอังกฤษที่ไปรบที่ประเทศอินเดีย ได้นำเอาวิธีการเล่นนี้ไปเล่น ที่ประเทศอังกฤษ ณ คฤหาสน์ ชื่อ แบดมินตันเฮาส์ (Badminton House) ของท่านดยุค แห่งบิวฟอร์ด (Duke of Beaufort) เป็นคฤหาสน์ที่ใหญ่โตกว้างขวาง มีเนื้อที่ถึง 10 ไมล์ ต่อ ๆ มาการเล่นแบบนี้เลยได้ชื่อว่า "แบดมินตัน" ตามชื่อคฤหาสน์ดังกล่าวตั้งแต่นั้นมา...กีฬาแบดมินตัน เริ่มแพร่หลายไปยังประเทศต่างๆ ในยุโรป อเมริกา และเอเชีย อย่างรวดเร็ว ในปี ค.ศ.1893 ประเทศอังกฤษได้ก่อตั้งสมาคมแบดมินตันขึ้น เรียกว่า "สมาคมแบดมินตันแห่งประเทศอังกฤษ" ทางสมาคมได้ตั้งกฎเกณฑ์ของสนามมาตรฐานขึ้น คือใช้ขนาดกว้าง 22 ฟุต และยาว 44 ฟุต ซึ่งเป็นสนามมาตรฐานประเภทคู่ ที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบันนี้ ตั้งแต่นั้นมา ก็มีการปรับปรุงดัดแปลงในเรื่องอุปกรณ์การเล่นให้ดีขึ้นเป็นลำดับ ในที่สุดก็มีไม้ตีที่มีเอ็นขึง อย่างปัจจุบัน และลูกขึ้นไก่ได้เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1900 ต่อมาก็ได้รับความนิยมแพร่หลายมาทาง ประเทศอาคเนย์ ประเทศต่างๆ ที่นิยมเล่นแบดมินตันมาก ได้แก่ ประเทศอินโดนีเซีย มาเลเซีย และไทย ในปี ค.ศ. 1934 สมาคมแบดมินตันแห่งประเทศอังกฤษ และสมาคมแบดมินตันแห่งอื่นๆ อีก 8 ประเทศ ได้ก่อตั้งสหพันธ์แบดมินตันนานาชาติขึ้น มีศูนย์กลางอยู่ที่กรุงลอนดอน ทางสหพันธ์ ได้ร่างกติกา และระเบียบข้อบังคับต่างๆ ขึ้น ปัจจุบันนี้มีสมาชิกมากกว่า 60 ประเทศ

ประเทศไทยเป็นสมาชิกของสหพันธ์ในปลายเดือนมีนาคม 1951 ประธานสหพันธ์แบดมินตันนานาชาติคนแรก คือ เซอร์ ยอร์จ โธมัส (Sir George Thomas) เขาเป็นนักแบดมินตันฝีมือดีของอังกฤษ และได้บริจาคถ้วยโธมัส (Thomas Cup) ทำด้วยทองราคาห้าพันปอนด์ สำหรับผู้ชนะเลิศในการแข่งขัน ชนะเลิศนานาชาติในปี ค.ศ. 1936 แต่ไม่มีการแข่งขัน เพราะเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง จนกระทั่งสงครามยุติ

การแข่งขันชิงถ้วยโธมัสครั้งแรกเริ่มในปี ค.ศ. 1948 ถึง ค.ศ. 1949 นอกจากถ้วยโธมัสแล้ว ยังมีการแข่งขันถ้วยอูเบอร์ (Uber Cup) ซึ่งเป็นการแข่งขันชิงชนะเลิศนานาชาติ สำหรับสตรี โดย มิซซิส เอส อูเบอร์ เป็นผู้บริจาคถ้วย เธอเป็นอดีตนักแบดมินตันหญิงทีมชาติของอังกฤษ การแข่งขันนี้เริ่มต้นเมื่อ ค.ศ. 1950

กีฬาแบดมินตัน(Badminton)ได้แพร่หลายขึ้น แม้กระทั่งในกลุ่มประเทศสังคมนิยมก็ได้มีการเล่น    เเบดมินตันอย่างกว้างขวางและมีการบรรจุแบดมินตันเข้าไว้ใน การแข่งขันเอเชียนเกมส์ เซียพเกมส์ (ซีเกมส์ในปัจจุบัน) การแข่งขันกีฬาของประเทศในเครือจักภพสหราชอาณาจักร รวมทั้งการพิจารณาแบดมินตันเข้าสู่การแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ล้วนแต่เป็นเครื่องยืนยันว่า แบดมินตันได้กลายเป็นกีฬาสากลแล้วอย่างแท้จริง